Ο παρακάτω χάρτης αποτυπώνει τη γενική αίσθηση που μού προκλήθηκε ακολουθώντας τις γραμμές του τραίνου από τον Άγιο Αλέξιο ως τον Άγιο Ανδρέα. Στο μηχανοστάσιο του Αγίου Αλεξίου η πορεία των ραγών είναι χαοτική και συνάμα σε συναρπάζει η ύπαρξη ενός μικρού "πάρκου" με παγκάκια και πυκνά δέντρα. Συνεχίζοντας την πορεία, οι ράγες αλλάζουν "μέτωπο" και από τα όρια δρόμου-κατοικίας μετατρέπονται σε όριο λιμανιού-δρόμου. Εκεί, εντύπωση μου έκαναν -πέρα από την άμεση σχέση δρόμου-ραγών που αποτυπώνεται στις παρακάτω φωτογραφίες- οι διαφορετικές υφές της περίφραξης που τόσο απόλυτα και απότομα σταματούν την πόλη. Στο τέλος της διαδρομής, αφού πέρασα την εκκλησία του πολιούχου της πόλης, το τραίνο και οι ράγες χάθηκαν στα δέντρα και εμφανίστηκαν ξανά ως κομμάτι της πόλης, σχεδόν ενσωματωμένες μέσα σε πολυκατοικίες και χαμηλά σπίτια. Είναι, ίσως, η μόνη περίπτωση όπου οι ράγες γίνονται πραγματικά μέρος της Πάτρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.