Ειρήνη Κίτσου - Θεοδώρα Κωτσούλα, eτάξη του Τόνυ - eτάξη στο Στρογγυλό

eτάξη του Τόνυ

Βασικό ζητούμενο για το σχεδιασμό της τάξης ήταν η ελευθερία της κίνησης , σε συνδυασμό με τη στάση κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος, τόσο των μαθητών, όσο και του δασκάλου. Στόχος είναι να χαθεί από την τάξη  η στατικότητα και η αμηχανία και για αυτό προτείνεται ο σχεδιασμός νησίδων πάνω στις οποίες τα παιδιά μπορούν να παίζουν, να σκαρφαλώνουν , να κάθονται σε διαφορετικά ύψη για την παρακολούθηση του μαθήματος. Ακόμα και όταν κάθονται όμως έχουν δυνατότητα να αλλάξουν πολλές στάσεις. Το μάθημα διεξάγεται μέσω διαδραστικών πινάκων που βρίσκονται στη μισή περίμετρο της τάξης. Oι μαθητές χρησιμοποιούν tablet με δυνατότητα άμεσης σύνδεσης με τους πίνακες της τάξης. Κεντρικά της οροφής υπάρχει ολογραμματικός προβολέας και σε αυτήν την περίπτωση οι μαθητές συγκεντρώνονται στην ψηλότερη στάθμη των νησίδων , γύρω από το κέντρο.

Η τάξη δύναται να λειτουργήσει και σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας  ως ένα ατελείωτο ανάγλυφο τοπίο , που ο κάθε μαθητής μπορεί να  αλλάζει αναλόγως τις προτιμήσεις του.

eτάξη στο Στρογγυλό

Η αναδιαμόρφωση του σχολείου του Ζενέτου βασίστηκε στην προσαρμογή της παραπάνω τάξης στη δεδομένη κάτοψη. Ζητούμενο ήταν αρχικά η κλιμάκωση των λειτουργιών του σχολείων από την ατομική μάθηση, στην μικρή ομάδα μαθήματος, στη μεγάλη και στην ακόμα μεγαλύτερη που περιλαμβάνει όλους τους μαθητές του σχολείου, ακόμα και τους κατοίκους της κοινότητας. Επίσης ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στην κυκλοφορία, και έτσι σχεδιάστηκαν τρεις άξονες κίνησης που λειτουργούν και ως βιβλιοθήκες. Η αίθουσα σχεδιάστηκε σε δύο μεγέθη για μικρές και μεγάλες ομάδες. Ο χώρος μεταξύ των αιθουσών προορίζεται για χώρο παιχνιδιού και δραστηριοτήτων. Αρκετός χώρος αφιερώθηκε στην κεντρική αίθουσα του σχολείου που διαμορφώθηκε με νησίδες  και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από το σχολείο και από την κοινότητα. Με αντίστοιχο τρόπο χρησιμοποιείται και η ζώνη πίσω από την κεντρική αίθουσα,σε υψομετρική διαφορά με αυτήν,  η ζώνη διαβάσματος, με στόχο τη διαβάθμιση της ιδιωτικότητας και της απομόνωσης. Οι δυο αυτοί χώροι βρίσκονται σε επαφή μέσω κινητών, διάφανων και αδιάφανων πανέλων. Τέλος προτείνεται ο σχεδιασμός μια βιβλιοθήκης σε άμεση επαφή με τις αίθουσες διδασκαλίας , που παρέχει δυνατότητες για ατομικό και συλλογικό διάβασμα.