Αντωνακοπούλου Λυδία_Κυριαζή Μελίνα | e τάξη_στο στρογγυλό

i_ e τάξη

Ο Τοny του Michael A. Burstein φαντάζεται μια τάξη που θα ενώνει κάθε παιδί της ηλικίας του σε μια κοινή συνθήκη μάθησης, χωρίς περιορισμούς, διακρίσεις ή τόπους.

Μέσα στο δωμάτιό του, τηλεμεταφέρεται σε έναν εικονικό χώρο όπου το θρανίο δημιουργεί ομάδα ή μονάδα. Επιλέγεται ο κύβος ως αυστηρός χώρος, όπου όμως η εικονική του ταυτότητα τον αναιρεί και τον μεταλλάσει.

Ένα κεντρικό, τετράγωνο έπιπλο αποτελεί τον εγκέφαλο της τάξης, ένα database, το οποίο προσαρμόζεται, επανατοποθετείται και κλιμακώνεται μοναδικά ή ομαδικά. Η χρήση του σακιδίου έχει καταργηθεί, αφού όλη η πληροφορία βρίσκεται και επεξεργάζεται από τους μαθητές μέσα σε αυτό τον χώρο.

Το κέντρο της αίθουσας γίνεται ολογραμματική πληροφόρηση, ενώ περιμετρικά προβάλλεται η ατμόσφαιρα του κάθε μαθήματος σε ψηφιακές επιφάνειες. Τοπία αλλάζουν και πληροφορίες μεταφέρονται. Τα παιδιά με την δασκάλα βρίσκονται παντού και δέχονται κάθε είδους γνώση. 

ii_ το στρογγυλό που έπεσε στη γη

Επαναδιατυπώνοντας το υπάρχον κτίριο του Τ.Ζενέτου, παρατηρείται κοινή συλλογιστική για εναλλακτική διαμόρφωση της εκπαίδευσης με μια φουτουριστική γραμμή σχεδιασμού. Το σχολείο, παρόλο που ολοκληρώθηκε το 1974, προτείνει μια διαφορετική προσέγγιση της έννοιας της τάξης, τόσο σχεδιαστικά όσο και λειτουργικά, ταυτίζοντας πολύ την ταυτότητα του με ένα σχολείο του μέλλοντος. Έτσι, επιλέγεται να διατηρηθεί η συγκεκριμένη εσωτερική διαμόρφωση με εμβόλιμες μόνο αλλαγές. Οι τάξεις είναι πια χώροι σε ημικλυκλική διάταξη, οι οποίοι προσφέρουν ευελιξία με τα ημιδιαφανή, συρόμενα πανέλα μεταξύ τους. Οι μαθητές επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν τους χώρους ατομικά, σε μικρές ή σε μεγάλες ομάδες, ενώ δέχονται κάθε είδους ψηφιακή γνώση μέσω της προηγμένης τεχνολογίας που χαρακτηρίζει κάθε τάξη. 

Στις ατομικές αίθουσες, το ψηφιακό θρανίο γίνεται επαναλαμβανόμενη μονάδα για την προσωπική εργασία του μαθητή, ενώ στις μικρές ομάδες, διαμαορφώνονται χώροι με εύπλαστα καθίσματα. Οι ολογραμματικές προβολές μαθημάτων ή δασκάλων που παρααδίδουν μαθήματα γίνονται στις αίθουσες με το κεντρικό ψηφιακό έπιπλο, ταυτόχρονα διαμορφώνονται μικροί λόφοι σε πιο ελεύθερη μορφή για για 2d ή 3d προβολές. 

Τέλος, στον κεντρικό χώρο, το βασικό έπιπλο προσαρμόζεται στην υπάρχουσα διάταξη και αποτελεί πια τον χώρο μαζικών προβολών και εκδηλώσεων για όλο το σχολείο. Οι κενοί χώροι διατίθενται για ελεύθερη χρήση κυκλοφορίας αλλά και παιχνιδιού, εφόσον τα αυστηρά όρια έχουν πλέον καταργηθεί.