Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2018

ΑΝΔΡΙΩΤΗ ΜΑΡΙΝΑ - ΣΥΡΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Αρχικά για να κατανοήσουμε τη λειτουργία και τις ανάγκες που έχει ένας start up οργανισμός, χρείαστηκε να μελετήσουμε κάποιους ήδη υπάρχοντες. Εμείς ασχοληθήκαμε με το Second Home Spitafields, των Selgascano, που βρίσκεται στο Λονδίνο. Πρόκειται για κτίριο επανάχρησης, ένα αρκετά τυπικό λονδρέζικο κτίριο εξωτερικά  με εξαίρεση την καμπύλη που ξεπηδάει ως ξένος οργανισμός μέσα από το κτίριο. Ωστόσο, οι αρχιτέκτονες, εχουν αφαιρέσει τα πάντα από το εσωτερικό του αφήνοντας μόνο τον φέροντα οργανισμό, δημιουργώντας ένα μοντέρνο εσωτερικό, σε αντίθεση με το εξωτερικό, που η καμπύλη πρωτοστατεί, ενάντια στην έντονη ορθοκανονικότητα του υπαρκτου κτιρίου. Πέρα από τη μελέτη του κτιρίου μελέτήσαμε και το πρόγραμμα του ωστε να μπορέσουμε να δημιουσγήσουμε ένα κατάλληλο πρόγραμμα και για το δικό μας προτζεκτ
Σε επόμενη φάση επιλέξαμε να μελετήσουμε ένα κίμημα του 50’, που πρόκειται για μία φιλοσοφία σχαδιασμού χώρων εργασίας, το Bürolandschaft (office landscape). Η μελέτη του αποτέλεσε χρήσιμο εργαλείο για εμάς, καθώς προτείνει ένα σύστημα στο οποίο η πληροφορια θα ταξιδευει γρηγορότερα αλλα και η συνεργασία θα είναι αρτιότερη. Κύριο μέλημα είναι οι πληροφορίες να ρέουν μέσα στο χώρο χωρίς καμία διακοπή και κανένα εμπόδιο και για αυτό το λόγο πρέπει η τοποθέτηση όλων των εργαζομένων, ανεξαρτήτου θέσης, να είναι στο ίδιο επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα από μελέτες που έκαναν παρατήρησαν την δεδαλώδη διαδρομή, και τον χρόνο που χρειαζόταν να κάνει η πληροφορία ανάμεσα στους ορόφους και στα διαφορετικά γραφεία μέχρι να φτάσει στον τελικό αποδέκτη σε σχέση με το χρόνο που χρειάζεται αν τοποθετηθούν όλες οι λειτουργίες σε έναν ανοιχτό όροφο, όπως φαίνεται και στα διαγράμματα παραπάνω. 

Ο δικό μας start up οργανισμός στεγάσθηκε στο παραρτήμα του Πανεπιστημίου στο κέντρο της Πάτρας και αποτέλεσε ένα κτίριο επανάχρησης.

Ο πρώτος στόχος που θέλαμε να επιτύχουμε είναι η προβολή των δράσεων του οργανισμού μας στην πόλη. Για να το επιτεύξουμε αυτό σκάψαμε το έδαφος και δημιουργήσαμε πέρασμα μεταξύ Κορίνθου-Κανακάρη για να μετατρέψουμε την εσωτερική αυλή σε μία δημόσια πλατεία, που όλες οι όψεις θα είναι ορατές στον περαστικό. Αυτό ενισχύθηκε με την διαφάνεια που δημιουργήσαμε στο κτίριο μέσω των υαλοστασίων που ντύνουν τις όψεις αλλά και με την δημιουργία ενός ειδικού λεξιλογίου που κανει στον περαστικο ευδιακριτες τις ζώνες κίνησης αλλά και του χώρους μεγαλύτερης ιδιωτικότητας, που προβάλλονται πάνω στο υαλοστάσιο με κλειστούς τοίχους σαν μπαλώματα.

Διάγραμμα νύχτας απέναντι πολύκατοικιών
Ο δεύτερος στόχος μας προέκυψε από μία παρατήρηση που κάναμε κατα την επίσκεψη μας στο κτίριο, που αφορά τις ζωντανές όψεις των πολυκατοικιών που βρισκονται απέναντι από την εσωτερική όψη του σχολείου μας, που μετά το μεσημερι σκοτεινιάζει και είναι νεκρή. Αυτό λοιπόν που θέλαμε να καταφέρουμε εμείς ηταν να δημιουργήσουμε μία εξίσου ζωντανή όψη με διαφορετικές ποιότητες φωτισμού, όπως ακριβως και αυτές οι πολυκατοικίες απέναντι μας. Αυτό προσπαθήσαμε να το επιτύχουμε δημιουργώντας έναν διπλό τοίχο με τετράγωνα και ορθογώνία παρόμοια των σχημάτων που δημιουργούνται από την απέναντι όψη, αλλά μεγαλύτερης κλίμακας. Αυτά τα τετράγωνα είναι σαν προβολες των meeting rooms που βρίσκονται ακριβώς από πίσω και με την τοποθέτηση του δέυτερου εξωτερικού τοίχου με τα ίδια ανοίγματα όπως ο πρώτος αλλα σε διαφορετικές θέσεις προσπαθούμε να δημιουργήσουμε διαφορετικές ποιότητες φωτισμού, αλλού πιο έντονες και αλλου πιο αμυδρές.

  
Εγκάρσια τομή

Διαμήκης τομή








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.