'Οταν κληθήκαμε να αναρωτηθούμε πως μπορεί να είναι ένα σχολείο τριάντα χρόνια αργότερα, σκεφτήκαμε πως θα μπορούσε να έχει εξελιχθεί η κοινωνία στο ίδιο χρονικό διάστημα.
Ποια θα μπορούσαν να είναι τα κυριότερα προβλήματα, τα οποία θα καλούταν να αντιμετωπίσει η εκπαίδευση, μορφώνοντας τα νεώτερα μέλη της? Το κυριότερο πρόβλημα που σκεφτήκαμε είναι η μόλυνση του περιβάλλοντος η οποία εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς, ζημιώνοντας τον πλανήτη μέρα με την μέρα, όλο και πιο πολύ. Με τους ρυθμούς αυτούς, και με τα πρωτοφανή επίπεδα ανόδου της αστικοποίησης, υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα έκλειψης της ήδη μηδαμινής σχέσης των ανθρώπων με την φύση, ειδικά των παιδιών, τα οποία θα ανατρέφονται σε τσιμεντένιες μεγαλουπόλεις. Για αυτό το λόγο θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα σχολείο το οποίο θα ενδυνάμωνε την σχέση των παιδιών με την φύση ενώ ταυτόχρονα θα έφερνε μια δροσερή πνοή πρασίνου στην πόλη. Όπως λοιπόν παρατηρούμε καμία φορά στον δρόμο πως φυτρώνουν πρασινάδες που ξεχειλίζουν από τις ρωγμές του πεζοδρομίου, με τον ίδιο τρόπο δουλέψαμε και εμείς, δημιουργώντας ζώνες πρασίνου που "ξεφυτρώνουν" από το έδαφος, μεταμορφώνοντας τον προαύλιο χώρο και την γειτονιά σε ένα πιο καθαρό, πιο πράσινο κομμάτι της πόλης.Το σχολείο αποτελείται από τρεις πράσινες ζώνες, την κύρια, που στεγάζει στην ουσία το σχολείο, μια μικρή που επιτρέπει στους μαθητές να ανεβαίνουν στο green roof και μια τρίτη, η οποία είναι εναέρια, και τρυπάει τους τοίχους του σχολείου, η οποία χρησιμεύει ως προσωπικός κήπος των έξι υπαρκτών τάξεων, Στόχος μας είναι η τάξη να αποκτήσει άμεση πρόσβαση με το περιβάλλον . Στην συνέχεια υπάρχουν 4 επιπλέον πράσινες ζώνες που διαμορφώνουν τον προαύλιο χώρο στις οποίες περιλαμβάνονται 2 πάρκα (ένα για το γυμνάσιο και το δημοτικό και ένα για το λύκειο, καθώς και δυο ανισόπεδα δασάκια. Στην μέση υπάρχουν γήπεδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.